سنگ شناسی توصیفی (Petrography)
مطالعه و بررسی سنگ‌ های آذرین ، دگرگونی و رسوبی ، پس از آماده‌سازی و تهیه مقاطع میکروسکوپی ، تعیین بافت ، پاراژنز کانی‌شناسی و نام‌گذاری آنها .
سنگ شناسی توصیفی قسمتی از سنگ شناسی است که درآن راجع به ترکیب ، مشخصات و طبقه بندی سنگها صحبت می شود. در سنگ شناسی توصیفیبسته به دقت مورد نظر از چشم غیر مسلح یا حداکثر باذره بین دستی ،میکروسکوپ ،تجزیه شیمیایی،دیفراکسیون اشعه ایکس و ... استفاده به عملمی‌آید .
 
 سنگ شناسی منشایی (Petrology 
در این بخش واحدهای آذرین و دگرگونی با بازدیدهای صحرایی مورد مطالعه و نمونه‌برداری قرار می‌گیرند . سپس نمونه‌های اخذ شده از نظر بافت و ترکیب کانی‌شناسی ، شیمی کانی‌ ها ، ژئوشیمی کل سنگ‌ ، ژئوشیمی ایزوتوپی مورد مطالعه قرار می‌گیرند . با بهره‌ گیری از اطلاعات آزمایشگاهی و صحرایی شرایط حاکم بر دگرگونی و ماگماتیسم از نظر دما ، فشار فوگاسیته اکسیژن ، وآب تعیین می‌گردد‌. در مورد سنگ‌های دگرگونی تعیین نوع دگرگونی و درجه دگرگونی مورد بررسی قرار می‌گیرد . در نهایت با بهره‌گیری از اطلاعات فوق‌الذکر خاستگاه ماگمایی ( سنگ‌های آذرین ) و پروتولیت اولیه (سنگ‌ های دگرگونی ) و جایگاه تکتونیکی و پتروژنز آن معرفی می‌شود .   
 
بررسی ارتباط ماگماتیسم وکانی‌زایی
در این بخش با بررسی‌ های صحرایی و آزمایشگاهی ارتباط زایشی سنگ‌ های آذرین و کانی‌ زایی مطالعه می‌ گردد و در نهایت الگو‌های لازم جهت اکتشاف مواد معدنی در اختیار زمین‌شناسان اکتشافی قرار می‌گیرد .
 
 بررسی فعالیت آتشفشانی نیمه فعال کشور
در این بخش آتشفشان‌های نیمه فعال مثل دماوند ، سبلان و …. از نظر آبهای معدنی ، خروج گازها و احتمالاً خروج مواد مذاب مورد بررسی قرار می‌گیرند و با بهره‌گیری از روش‌‌ های ژئوفیزیکی و ژئوشیمیایی احتمال فعایلت دوباره آنها تجزیه و تحلیل و اعلام می‌گردد .
 
انواع سنگ ها  
سنگ ها اجسام طبیعی ای هستند که از مجموعه یک یا چند کانی تشکیل شده اند. سنگ های موجود در زمین را به سه دسته تقسیم می کنند
۱- سنگ های آذرین: این نام به سنگ هایی اطلاق می شود که از انجماد ماگما و یا سرد شدن یک سیال داغ ایجاد شده باشند.
۲- سنگ های رسوبی: این سنگ ها در نتیجه رسوب موادی که از قسمت های مختلف زمین، مثل کوه ها، حاصل شده تولید می شوند.
3- سنگ های دگرگونی: اگر سنگ های رسوبی ویا آذرین تحت تاثیر یک یا چند عامل فشار، دما و محلول های گرمایی قرار گیرند، به سنگ های دگرگونی تبدیل می شوند.
لازم به توضیح است که حدود ۷۵ درصد سنگ های پوسته را سنگ های رسوبی و ۲۵ درصد بقیه را سنگ های آذرین و دگرگونی تشکیل می دهند. البته هر چه عمق بیشتر شود این درصد به نفع سنگ های آذرین تغییر می کند.
 
اشتقاق و جابجایی قاره ها
در سال ۱۹۱۲آلفرد وگنر ژئوفیزیکدان و هواشناس آلمانی با ارائه یک سخنرانی وانتشار کتابی با عنوان " منشا قاره ها و اقیانوس ها " نظریه اشتقاق قارهای را برای اولین بار و به طور جدی مطرح کرد. وی بر اساس شواهد گردآوری کرده خود اعتقاد داشت که در گذشته قاره ها توده ای یکدست و به هم پیوسته بوده اند و قاره های جنوبی امروزی در پیرامون قطب جنوب آن زمان و قاره های شمالی نیز در استوا قرار داشته اند.وگنر این مجموعه قاره ای را پانژه آ (Pangaea) به معنی " تمام زمین" نامید و اقیانوس دربرگیرنده آن را پانتالاسا (Panthalassa) نام نهاد.
این ابر قاره در حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش یعنی اوائل دوران دوم در مناطق گوناگونی دچار شکستگی شد و قطعات حاصل، از آن زمان به کندی اما پیوسته در حال پراکنده شدن بر روی سطح کره زمین هستند.
الکساندر دوتوا زمین شناس آفریقای جنوبی در سال ۱۹۳۷در کتاب " قاره های سرگردان ما " نظریه جدایش قاره ای را به گونه ای جدید مطرح ساخت که بر اساس آن ، در آغاز دو ابرقاره اصلی به نام های لوراسیا(Laurasia) در شمال و گندوانا(Gondwana) در جنوب وجود داشته اند و بین آنها را اقیانوسی به نام تتیس (Tethys) در بر می گرفته است . ابر قاره شمالی در بر دارنده امریکای شمالی ، گرینلند، اروپا و آسیا و ابرقاره جنوبی شامل امریکای جنوبی ، قطب جنوب، افریقا، ماداگاسکار، هند و استرالیا بود.
 
کمربند های کوهستانی
کمربند های اصلی کوهستانی از زنجیره هایی بلند و کشیده به طول هزاران کیلومتر از رشته کوه ها تشکیل می شوند. یک رشته کوه معمولا از کوه های نزدیک به هم و موازی با یکدیگر تشکیل می شود که از دگرشکلی شدید بخشی از پوسته و یا فعالیت گسترده آذرین بوجود آمده اند. واضح ترین جلوه از کمربند کوهزایی، کمربند کوهزایی آلپ – هیمالیا است. این کمربند از رشته کوه های متعددی تشکیل شده است و از کمربند های جوان کوهزایی به شمار می رود. رشته کوه های اورال، آپالاش و اسکاندیناوی از رشته کوه های قدیمی هستند.
دیووی و برد (Dewey & Bird) در سال ۱۹۷۱اختصاصات زیر را برای رشته کوه ها عنوان کردند:
۱- رشته کوه ها اشکال خطی ، کشیده و کمانی هستند.
۲- رشته کوه ها دارای شکل دورنی پیچیده می باشند و راندگی و انتقال باعث شده تا سنگ های بسیار متفاوت در کنار یکدیگر قرار گیرند، به طوریکه ارتباط اولیه آنها از بین رفته است.
۳- کوتاه شدگی لایه ها و پوسته در رشته کوه ها مشاهده می شود.
۴- رشته کوه ها دارای الگو های نامتقارن دگرشکلی و دگرگونی هستند.
۵- کمربند های کوهزایی بیشتر از سنگ های رسوبی تشکیل شده اند و در جهت عمود بر کمربند تغییر ضخامت نشان می دهند.
۶- سنگ های رسوبی موجود در چین خوردگی ها اغلب منشا دریایی داشته و پی سنگ زیرین کوه ها عمدتا قاره ای است ، اما گاهی سنگ های افیولیتی نیز به عنوان پی سنگ دیده می شوند.
۷- سنگ های رسوبی در دوره های بسیار طولانی رسوب کرده اند. در حالی که دگرشکلی و دگرگونی آنها در زمانی نسبتا کوتاه رخ داده است.